به گزارش پایگاه خبری ندای کوردستان؛ هر روز، یک صفحه از کلام حق را بهصورت متنی بخوانید.
متن و معنی آیات ۳۸ تا ۵۱ سوره «طه» به شرح زیر است:
إِذْ أَوْحَیْنَا إِلَیٰ أُمّکَ مَا یُوحَیٰ ﴿۳۸﴾
آن زمان که به مادرت آنچه را که باید الهام میشد، الهام کردیم؛ (۳۸)
أَنِ اقْذِفِیهِ فِی التَّابُوتِ فَاقْذِفِیهِ فِی الْیَمِّ فَلْیُلْقِهِ الْیَمُّ بِالسَّاحِلِ یَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِی وَعَدُوٌّ لَهُ ۚ وَأَلْقَیْتُ عَلَیْکَ مَحَبَّهً مِنّی وَلِتُصْنَعَ عَلَیٰ عَیْنِی ﴿۳۹﴾
که او را در صندوق بگذار، پس او را به دریا بینداز تا دریا او را به ساحل اندازد، تا دشمن من و دشمن او، وی را برگیرد. و محبوبیّتی از سوی خود بر تو انداختیم تا [همگان به تو علاقه و محبت ورزند و آنچه را انجام دادم برای این بود که] با مراقبت کامل من پرورش یابی [و ساخته شوی.](۳۹)
إِذْ تَمْشِی أُخْتُکَ فَتَقُولُ هَلْ أَدُلُّکُمْ عَلَیٰ مَنْ یَکْفُلُهُ ۖ فَرَجَعْنَاکَ إِلَیٰ أُمِّکَ کَیْ تَقَرَّ عَیْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ ۚ وَقَتَلْتَ نَفْسًا فَنَجَّیْنَاکَ مِنَ الْغَمِّ وَفَتَنَّاکَ فُتُونًا ۚ فَلَبِثْتَ سِنِینَ فِی أَهْلِ مَدْیَنَ ثُمّ جِئْتَ عَلَیٰ قَدَرٍ یَا مُوسَیٰ ﴿۴۰﴾
آن گاه که خواهرت به سوی کاخ فرعون رفت، و گفت: آیا شما را به کسی که از این نوزاد سرپرستی کند، راهنمایی کنم؟ پس تو را به مادرت برگرداندیم تا خوشحال و شاد شود و غم و غصه نخورد، و کسی [از فرعونیان] را کُشتی و ما تو را از اندوه [و نگرانی بر ارتکاب قتل آن مشرک] نجات دادیم، و چنان که باید امتحانت نمودیم، پس سالیانی در میان اهل مدین ماندی، سپسای موسی! بر اساس تقدیر الهی [برای انتخاب شدن به مقام پیامبری اینجا] آمدی، (۴۰)
وَاصْطَنَعْتُکَ لِنَفْسِی ﴿۴۱﴾
و تو را برای [اجرای اهداف] خود ساختم [و انتخاب کردم.](۴۱)
اذْهَبْ أَنْتَ وَأَخُوکَ بِآیَاتِی وَلَا تَنِیَا فِی ذِکْرِی ﴿۴۲﴾
تو و برادرت با معجزات من [برای هدایت گمراهان] بروید، و درباره ذکر من [که ابلاغ وحی است] سستی نورزید. (۴۲)
اذْهَبَا إِلَیٰ فِرْعَوْنَ إِنّهُ طَغَیٰ ﴿۴۳﴾
هر دو به سوی فرعون بروید؛ زیرا او [در برابر خدا] سرکشی کرده است. (۴۳)
فَقُولَا لَهُ قَوْلًا لَیِّنًا لَعَلَّهُ یَتَذَکّرُ أَوْ یَخْشَیٰ ﴿۴۴﴾
پس با گفتاری نرم به او بگویید، امید است که هوشیار شود و [آیین حق را بپذیرد] یا بترسد [و از سرکشی باز ایستد.](۴۴)
قَالَا رَبَّنَا إِنّنَا نَخَافُ أَنْ یَفْرُطَ عَلَیْنَا أَوْ أَنْ یَطْغَیٰ ﴿۴۵﴾
گفتند: پروردگارا! ما میترسیم که [پیش از دعوت کردنش به حق] با سخت گیری و شکنجه بر [ضد] ما پیشی گیرد یا بر سرکشی خود بیفزاید. (۴۵)
قَالَ لَا تَخَافَا ۖ إِنّنِی مَعَکُمَا أَسْمَعُ وَأَرَیٰ ﴿۴۶﴾
خدا فرمود: نترسید که من بیتردید با شما هستم [سخن او و شما را] میشنوم و [اعمالتان را] میبینم. (۴۶)
فَأْتِیَاهُ فَقُولَا إِنَّا رَسُولَا رَبِّکَ فَأَرْسِلْ مَعَنَا بَنِی إِسْرَائِیلَ وَلَا تُعَذِّبْهُمْ ۖ قَدْ جِئْنَاکَ بِآیَهٍ مِنْ رَبِّکَ ۖ وَالسَّلَامُ عَلَیٰ مَنِ اتّبَعَ الْهُدَیٰ ﴿۴۷﴾
بنابراین [بدون بیم و هراس] به سوی او بروید و بگویید: ما دو نفر فرستاده پروردگار تو هستیم، پس بنی اسرائیل را [از قید بندگی و بردگی خود آزاد کرده] با ما روانه کن و آنان را شکنجه مکن، به راستی ما از سوی پروردگارت معجزهای آوردهایم؛ و درود بر کسی باد که از هدایت [حق] پیروی کند. (۴۷)
إِنَّا قَدْ أُوحِیَ إِلَیْنَا أَنَّ الْعَذَابَ عَلَیٰ مَنْ کَذَّبَ وَتَوَلّیٰ ﴿۴۸﴾
مسلماً و یقیناً به ما وحی شده است که عذاب بر کسی است که [آیات حق و پیامبران را] تکذیب کند و از آن رو برگرداند. (۴۸)
قَالَ فَمَنْ رَبّکُمَا یَا مُوسَیٰ ﴿۴۹﴾
فرعون گفت: ای موسی! پروردگار شما دو نفر کیست؟ (۴۹)
قَالَ رَبُّنَا الَّذِی أَعْطَیٰ کُلَّ شَیْءٍ خَلْقَهُ ثُمّ هَدَیٰ ﴿۵۰﴾
گفت: پروردگار ما کسی است که به هر موجودی، آفرینش [ویژه] او را [آن گونه که سزاوارش بود] به وی عطا کرده، سپس هدایت نمود. (۵۰)
قَالَ فَمَا بَالُ الْقُرُونِ الْأُولَیٰ ﴿۵۱﴾
فرعون [به جای دنبال کردن بحث خداشناسی، مطلب را منحرف کرد و] گفت: پس حال امتهای پیشین چگونه است؟ (۵۱)
انتهای خبر